Geert Buelens

[Barst]

"Op allerlei manieren proberen wij in Utrecht nu de discipline en het groepsgevoel te doen ontstaan dat tot voor kort nog een vanzelfsprekendheid was bij Vlaamse studenten. De sociale druk die gepaard ging met de vraag 'ben je erdoor?' stond symbool voor die mentaliteit. Vandaag lijkt die sociale druk omgekeerd te werken. 'Ik word erop aangesproken dat ik voor alles erdoor was', citeerde deze krant een vlijtige Vlaamse student geschiedenis."
Geert Buelens

[stef.ven]

Zorgt deze sociale druk niet voor de productgerichte mentaliteit die wij in onze lessen PDV proberen te vermijden? Ik geloof tevens niet dat discipline het groepsgevoel zal bevorderen, het zorgt voor interne competitie en dat lijkt me eerder nefast voor een gezonde groepsgeest.

Ik zie volgens mij minder problemen met de huidige tendens dan de gemiddelde gebruiker op deze site, omdat ik uit ervaring weet dat goede schoolresultaten niet altijd gepaard gaan met een gestimuleerde en lerende leerling.

Dat studenten er niet te zwaar aan tillen dat ze er niet voor alles door zijn zegt mij dat ze nu hun schoolcarrière beter kunnen relativeren. Studenten mogen, vind ik, niet leven voor hun schoolresultaten.

Het is uiteraard niet de bedoeling dat iemand met goede punten uitgemaakt wordt, maar wat is nu het probleem met erover aangesproken te worden?

[Barst]

Ik geloof tevens niet dat discipline het groepsgevoel zal bevorderen, het zorgt voor interne competitie en dat lijkt me eerder nefast voor een gezonde groepsgeest.

Zit iets in, in zoverre interne competitie en 'gezonde groepsgeest' lang niet altijd compatibel zijn. Anderzijds: het gaat de auteur er in het oorspronkelijke artikel (zie: http://actualiteit.org/forums/showth...0564#post60564) vooral om de 'vrijblijvendheid' (i.e: het gebrek aan discipline!) aan de kaak te stellen, en gelijk heeft hij! Als met name het fiscaal aantrekkelijke 'bijbaantje' de boventoon begint te voeren in de voor de latere carrière 'formative years' (18-22), dan garandeer ik gejammer en tandengeknars voor de rest van hun leven (en wees gerust: ik heb er de afgelopen jaren meerderen de revue zien passeren)!

omdat ik uit ervaring weet dat goede schoolresultaten niet altijd gepaard gaan met een gestimuleerde en lerende leerling.

Welke ervaring mag dat dan wel zijn? Ik begrijp dit statement niet goed, tenzij je de nadruk legt op "niet altijd"... Maar dan nog gaat het m.i. veel meer om de uitzondering die de regel bevestigt, te weten: "niet-lerende en niet-gestimuleerde lln halen doorgaans significant minder goede resultaten"...

Dat studenten er niet te zwaar aan tillen dat ze er niet voor alles door zijn zegt mij dat ze nu hun schoolcarrière beter kunnen relativeren. Studenten mogen, vind ik, niet leven voor hun schoolresultaten.

Nogmaals: studenten moeten beseffen dat het kunnen/mogen volgen van hoger onderwijs een uitgelezen - om niet te zeggen: de énige, tenzij je je boontjes uitsluitend op de Lotto te week wilt leggen! - opportuniteit is om een min of meer definitieve plaats te kunnen verwerven op de sociale ladder... Te weinig discipline of een misplaatste 'laissez-faire-attitude' in deze - nogmaals - formatieve(!) levensfase hebben wel degelijk consequenties voor de rest van het leven. En ja, inderdaad, het klinkt nogal prekerig, maar ik vrees dat het daarom niet minder waar is!

[stef.ven]

Deze ervaring is een persoonlijke ervaring uit het middelbaar
Ik haalde gedurende die 6 jaar toch bijna altijd +80% maar erg gemotiveerd was ik niet. Ik leerde amper, zag het nut er niet van in en deed het vaak tegen mijn zin.
Nu ben ik veel meer gemotiveerd maar haal ik amper nog 60%... (uiteraard is hier wel een verschil in niveau van de leerstof)

Ik ga wel akkoord met het merendeel van uw respons, een laissez-faire-attitude zal een persoon op termijn weinig opleveren.

Al moet ik wel zeggen dat u kort door de bocht gaat wat betreft het belang van een hoger diploma: u garandeert dat mensen zonder hoger diploma later jammerend en tandenknarsend door het leven zullen gaan omwille van hun job en ik vermoed dat u dan de lijn doortrekt en stelt dat mensen die wel een hoger diploma hebben (en dus hoger op de 'sociale ladder' staan) hier geen last van zullen hebben.

Ik ken echter een hoop mensen zonder hoger diploma die een perfect gelukkig leven leiden met een goed inkomen én ik ken een paar leerkrachten zeker niet met hun volle goesting lesgeven.

[Barst]

Al moet ik wel zeggen dat u kort door de bocht gaat wat betreft het belang van een hoger diploma: u garandeert dat mensen zonder hoger diploma later jammerend en tandenknarsend door het leven zullen gaan omwille van hun job en ik vermoed dat u dan de lijn doortrekt en stelt dat mensen die wel een hoger diploma hebben (en dus hoger op de 'sociale ladder' staan) hier geen last van zullen hebben. (...) Ik ken echter een hoop mensen zonder hoger diploma die een perfect gelukkig leven leiden met een goed inkomen én ik ken een paar leerkrachten zeker niet met hun volle goesting lesgeven.

Ik garandeer alleen dat de KANS op gejammer en tandengeknars een stuk hoger zal liggen middels gefnuikt hoger diploma! En alsdusdanig 'trek ik de lijn niet door', want ook hier gaat het om kansberekening, te weten: "Mensen met een hoger diploma voelen zich DOORGAANS beter in hun vel dan mensen die niet in voorkomend geval verkeren...
Wat uiteraard niet wil zeggen dat de uitzonderingen de regel bevestigen(1) EN dat een diploma UITERAARD geen sluitende garantie biedt op 'een perfect gelukkig leven'(2). Dat laatste zou pas al te simpel zijn, en de realiteit in al zijn complexiteit, is nu eenmaal een stuk weerbarstiger ten aanzien van eenduidige verklaringen, zeker als het gaat om 'geluk'!