Rik Torfs

[Barst]

"Eenenveertig mondelinge examens staan mij te wachten. Om half negen betreed ik het examenlokaal, wetend dat alles pas rond zeven uur in de avond volbracht zal zijn. Wat een bloedarmoedige dag. Donker blijft het niet, licht wordt het evenmin. Het is alsof er een laken over de wereld hangt, een laken dat de dood van het daglicht scheidt, het filtert. Maar goed. Geen flauwe sentimenten. Laten we beginnen. De eerste studente nadert onverschrokken het wankele tafeltje waarachter ik plaats heb genomen. Ze aarzelt een oogwenk vooraleer ze zitten gaat. Ze komt uit Rome en heeft pittige ogen die niet passen bij de vreugdeloze meubelen die haar omringen. Ik verzoek haar de eerste vraag te beantwoorden. Meteen verliest ze haar onbevangenheid. Ze slaat haar blik neder, begint met een ontroerend accent een zorgvuldig voorbereide tekst af te lezen. Een examen afleggen is een gebed prevelen, zo blijkt weer: je hoopt dat je de waarheid vertelt, maar daarover nadenken doe je zelden."
Rik Torfs