Frank Vandenbroucke

[Barst]

"Hier ligt geen generatiepact voor; hier wordt een generatie gepakt!"
Vlaams Minister van Arbeid Frank Vandenbroucke over het versbakken Interprofessioneel Akkoord ('Loonakkoord')

[Barst]

Mss toch een beetje verduidelijking:

Vandenbroucke neemt het feit op de korrel dat in het nieuwe IPA (InterProfessioneel Akkoord) de lastenverlagingsmaatregelingen voor 'kwetsbare beroepsgroepen' in het kader van het Generatiepact blijkbaar gewoon 'verdampt' zijn...

Om één voorbeeld te geven: oudere werknemers aan het werk laten, wordt nu helemaal op de helling gezet aangezien dergelijke werknemer aan zijn werkgever bakken geld zal gaan kosten:
55jaar: +3% duurder
60jaar: +6% duurder
65jaar: +9% duurder

Twee keer raden wie het eerst aan de dijk zal worden gezet bij een economische recessie (depressie!) zoals we die nu meemaken...

Terwijl het juist de bedoeling zou moeten zijn om mensen zo lang mogelijk aan het werk te houden om de pensioenen te kunnen blijven betalen!!

[Barst]

De minister die 'wolf' roept

De minister die 'wolf' roept


Frank Vandenbroucke (SP.A) was boos deze week. Alweer. Razend over het federale loonakkoord, dat een doelgroepenbeleid uitgomt. Hij mag dan wel ten gronde gelijk hebben, daarmee krijgt hij het nog niet, zegt WOUTER VERSCHELDEN.


'De generatie van de 50-plussers wordt gewoon gepakt', sneerde de Vlaamse vice-minister-president woensdag. Kop van Jut is het loonakkoord, dat de sociale partners en de federale regering deze week sloten. De beslissing van vakbonden en werkgevers om de verlagingen op de sociale lasten van doelgroepen, zoals ouderen of laaggeschoolde jongeren, af te schaffen en in plaats daarvan in te zetten op een structurele lastenverlaging maakte Vandenbroucke razend. De Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) schoot zijn vice-minister-president ter hulp, maar ondertussen is het akkoord wel gesloten.

Vandenbroucke doet meer en meer denken aan 'de jongen die wolf riep', een dierenfabel van de Griekse dichter Aisopos. Een jonge herder die zich verveelt, roept regelmatig zonder aanleiding 'wolf', waarna inwoners uit de nabije dorpen hem ter hulp snellen. Na een paar keer komt er niemand meer. Als de wolf dan echt arriveert, eet hij heel de kudde op, herder incluis.

Vandenbroucke riep de afgelopen jaren een paar keer 'wolf': in 2004 schreef hij als Vlaams minister een vernietigende open brief over het wanbeleid op het federale niveau, in 2006 maakte hij brandhout van de federale schoolpremie die de koopkracht van gezinnen met schoolgaande kinderen wat moest opkrikken. 'Een niet-structurele, populistische maatregel', stelde hij droogjes over het federale beleid.

Net als bij de herder ging het leven in de Wetstraat na wat commotie over de straffe taal van Vandenbroucke verder. Erger voor de SP.A-excellentie is dat hij zeker deze keer ten gronde gelijk heeft.

Het arbeidsmarktbeleid is inzet van de communautaire onderhandelingen die nu al maanden aanslepen, en tegenwoordig op het niveau van de deelstaten in een 'gemeenschapsdialoog' zitten. Het doelgroepenbeleid regionaliseren is daar een erg belangrijk onderdeel van, al was het maar omdat Vlaanderen met een vergrijzende bevolking stevig moet inzetten op 50-plussers aan het werk houden, terwijl Brussel een erg hoge jongerenwerkloosheid heeft. Op enkele maanden of weken van een mogelijk communautair akkoord nu een federaal loonakkoord sluiten dat expliciet het doelgroepenbeleid kortwiekt, dat maakt de federale minister van Arbeid Joëlle Milquet (CDH) op zijn minst verdacht.

Binnen de sociale partners was er bereidheid om nu al na te denken over een regionalisatie van het doelgroepenbeleid. Voka en Unizo waren voorstander, het VBO en de vakbonden stonden niet te springen. Maar het was het kabinet van Milquet dat de doodsteek gaf aan het idee, en uiteindelijk akkoord ging om de 280 miljoen euro uit het potje voor doelgroepen te halen. Of dat 'preventief' was, met het oog op een toekomstige federalisering is niet duidelijk, maar het is zeker niet uitgesloten.

Hoe dan ook staat Vandenbroucke nu voor een verscheurende keuze. Hij spreekt van een 'majeur incident'. Netto maakt de maatregel oudere werknemers 2,3 tot 2,8 procent duurder, in een algemeen klimaat van saneringen is dat een last die 50-plussers kunnen missen als kiespijn. Maar Vandenbroucke heeft net samen met zijn Waalse collega-minister van Werk Jean-Claude Marcourt (PS) een open brief gepubliceerd waarin beiden aangeven op welke punten ze een regionalisering van Werk willen doorvoeren, en vooral dat ze de dialoog niet willen laten gijzelen door incidenten zoals de benoeming van de burgemeesters.

Vandenbroucke blijft dus inzetten op de Gemeenschapsdialoog, eens die weer opstart. Zijn redenering is al maanden dezelfde: meer dan ooit is een communautair akkoord nodig. Al maanden verdedigt hij binnen de SP.A ook die stellen, terwijl een pak van zijn partijgenoten al veel langer de deur wil dichtklappen bij gebrek aan concreet resultaat. Het incident rond het loonakkoord doet de geloofwaardigheid van Vandenbrouckes stelling om 'hoe dan ook verder te praten' weinig deugd.

Dinsdag stelde de SP.A zijn 'nieuwe generatie kopstukken' voor in Brussel. Vandenbroucke zat in het publiek.

Wouter Verschelden is Wetstraatredacteur.


DS, 13-12-2008